“Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden/ Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak”

İşte sonbahar! Yüzlerce şair ve öykücünün zihin dünyasında rengarenk yapraklarla asılı kalarak ilham olmuş, her insanın ruhuna romantik sözleri bir tohum gibi eken o içli mevsim. Yılın en güzel zamanı! Baharlara sevdalı olan öykücülerin en üretken dönemi, aynı zamanda sonun başlangıcı. Doğanın kendini yenilemeyi bıraktığı, yaprakların artık renk pigmenti üretemediği için rengine veda ederek bizlere son kez kendini gösterdiği dönemde, her şeyin son bulmaya başladığı o zaman diliminde açan çiğdemlerle size “Merhaba” diyor Öykümen Edebiyat! Bizim oralarda çiğdeme “Kalk git çiçeği” denirmiş. Canım memleketimin yeşil mi yeşil bağlarında yapraklar sararırken sonbaharın soğuğunu alan çiğdem tomurcukları sarı sarı baş verdiğinde zaman tamamdır, artık bağ evlerini terk etme zamanı gelmiştir.

Siz sevgili Öykümen Edebiyat okurlarını, açan çiğdemlerle selamlar, kalkın yeni sayımız geldi efendim deriz!