ÖYKÜMEN EDEBİYAT SAYI 22 (KIŞ)

Beyaz bir mevsime bakıyoruz şimdilerde pencerelerden. Kar yağıyor üstümüze geceden. Üşümeyi tadıyoruz Erzurum Garı’nda banklar üstünde uyku tutmayan karanlıkları. İnsanı üşüyebilmeye ikna eden fikir, soğuk günlere göğüs germesine makul sebep, taşları delecek bir çiçeğin muştuladığı bahar değil de nedir? Bu yüzden biliyoruz ki Herkese Biraz Bahar Gerek, hususiyetle zemheri günlerin hemen ertesinde.
Bir baharı daha sinemizde sakladığımız, bir kışın soğuk günlerini öykülerle donattığımız sayfalarımız yirmi ikinci kez “merhaba” diyor, “biz varız”.

İyi okumalar dileriz…

Yorum bırakın